Burn-out, Hoezo zwaktebod?!

‘Power woman’ Sophie Hilbrand (BNN) kreeg 4 jaar geleden een Burnout en nu heeft ze daarover een tv serie gemaakt ‘Sophie in de mentale kreukels’.  Een zoektocht naar het ontstaan van haar burn-out. Uit een interview met Sophie in Volkskrant Magazine van afgelopen zaterdag:

Sophie: ”ik vond Burn-out altijd een beetje een zwaktebod, totdat ik er zelf een kreeg…”. Kort na de geboorte van haar 2e kind gaat het helemaal mis; op doktersadvies zit ze zes maanden thuis. Ze was totaal verbijsterd: ”Hé, Ik?”

Helaas vergaat het zo de meeste ‘slachtoffers’ van chronische stress, ze gaan maar door en merken de signalen dat het fout gaat lange tijd niet op, of willen er niet aan toegeven. Totdat het lichaam letterlijk op de rem trapt en men echt niet meer kan. Ook heel herkenbaar voor mensen die ooit een burn-out hadden is het feit dat dit gebeurt kort na een ‘major life-event’- zoals de geboorte van je kind. Maar ook bijvoorbeeld het verlies van een dierbare, van je baan, je gezondheid of een verhuizing kunnen de spreekwoordelijke druppel zijn.

In Nederland hebben 1 MILJOEN werknemers last van Burn-out klachten. Bijna een kwart daarvan betreft jonge werknemers tot 35 jaar, die veelal een startende loopbaan combineren met het hebben van een jong gezin (Bron:TNO/CBS nov 2015).

Sophie Hilbrand hierover in het interview: ”ik had best wat beter voorbereid aan het ouderschap willen beginnen. Dan had ik er beter over nagedacht hoe ik de eerste periode met kleine kinderen had willen doorbrengen. Ik vind het nogal een meerwaarde, moeder zijn. Maar mijn generatie is opgevoed met het idee van carrière moeten maken. Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid… toch? Toen ik toe was aan het stichten van een gezin dacht ik dat doe ik er wel even bij”.

Maar dat blijkt tegen te vallen. Veel ouders geven aan dat opvoeden moeilijker is dan ze vooraf hadden gedacht. Is het niet vreemd dat je voor de moeilijkste taak in je leven nauwelijks wordt voorbereid? In het gunstigste geval krijg je tijdens de zwangerschap of in de kraamperiode enige instructie in de praktische zorgtaken (navelstreng verzorgen, flesjes en spenen uitkoken e.d.). Maar wat als je kind 2-3 jaar is en ineens een eigen wil ontwikkeld? Welke deskundige kun je laagdrempelig raadplegen voor dagdagelijkse opvoedvragen zonder dat er meteen een dossier wordt aangelegd bij CJG, huisarts of schoolbegeleidingsdienst? Er worden al zo veel etiketjes en diagnoses geplakt op onze kinderen.

Het alternatief is van tijd tot tijd letterlijk stil staan bij je eigen gevoelens rondom de opvoedvragen waarvoor jij en je partner staan. Wat geeft mij stress? Waar maak ik me zorgen over? Is dat mijn probleem of dat van mijn kind? Bewust leven is een belangrijke voorwaarde voor meer ontspannen leven en werken.

Burn-out, hoezo zwaktebod?!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *